1889 Lekcja pisania – 1905 Oda do kwiatów – 1909 Pejzaż z okolic Cagnes-sur-Mer. (Paysage arboré) – 1909 olej na płótnie 18 × 20 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Sąd Parysa – 1910 olej na płótnie 73 × 92 cm, Museum of Art Hiroszima Gabrielle z różą – 1911 olej na płótnie 70 × 55 cm, Musée d’Orsay Krajobraz z południowej Francji (Cagnes)– 1912 olej na papierze oprawiony w płótno 19 × 29 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Kąpiące się – 1918–1919 olej na płótnie 110 × 160 cm, Musée d’Orsay

Rzeźba Coco – 1907 Wenus zwycięska – 1913 Aline – 1916

Pośmiertne dzieje obrazów Po śmierci Renoira jego dzieła stawały się coraz bardziej popularne mimo ciągnących się nieustannie dyskusji nad twórczością ostatniego kresu życia. W 1933 roku, podczas wielkiej wystawy w Orangerie w Tuilieriach, ukazały się artykuły utrzymane w ostrym tonie. W „Le Figaro” z 31 lipca pani Gérard d’Houville zarzuciła Renoirowi „zły gust” i „wulgarność”, zaś krytykując kobiece akty przeciwstawiła im Lożę, którą uznała za wybitne „bijące w oczy arcydzieło”.