Na nakrytym białym obrusem wokół wielkiej patery leżą kawałki pieczywa i naczynia napełnione winem. Scena rozgrywa się w typowym dla XV wieku domu mieszczańskim, co nadaje obecności Zbawiciela i Jego uczniów w pełni ludzki wydźwięk. Aby pogłębić atmosferę mieszczańskiego życia artysta wprowadził do sceny kilka jemu współczesnych postaci. Dwóch mężczyzn, jeden stojący za Chrystusem, oraz drugi znajdujący się po prawej stronie ołtarza są identyfikowani z Bractwem Najświętszego Sakramentu. To samo dotyczy kolejnych dwóch mężczyzn spoglądający zza kuchennego okienka, przy którym na blacie leżą dwie patery. Wszyscy stanowią pewien łącznik między biblijnym wydarzeniem a epoką z której pochodzi to dzieło, interpretuje się ich jako służących, oraz ministrantów pomagających w kościelnej liturgii. Nakryte drewnianym stropem pomieszczenie ma gotycki charakter, co poświadczają ostrołukowe okna z maswerkami, arkady, oraz portal na którego tympanonie jest figurka Mojżesza. Przez boczne okna sali widać fragmentarycznie miejską zabudowę. Zaś po prawej stronie widać zza portalu korytarz wiodący do ogrodu.