Lisianski najpierw zatrzymał się na wyspie Kodiak, skąd udał się do osady New Archangel na wyspie Sitka, gdzie pomógł dyrektorowi kompanii Aleksandrowi Baranowowi w odebraniu faktorii, którą w 1802 zdobyli i spalili Indianie z plemienia Tlingitów. Spędziwszy zimę 1804/1805 na Kodiaku Lisianski wyruszył na południe z ładunkiem skór dla Chin. W czasie tej podróży odkrył dotąd nie skartowaną wyspę łańcucha Wysp Hawajskich (nosi obecnie nazwę Lisianski Island) oraz dwie płycizny oceaniczne: Neva Reeef i Krusenstern Reef.

Sprzedawszy futra w Kantonie, „Newa” dołączyła do „Nadieżdy” w portugalskiej kolonii Makau koło Hongkongu, skąd oba statki, przez archipelagi wysp Indonezji i Ocean Indyjski, podążyły na zachód, by w okolicach Przylądka Dobrej Nadziei zamknąć pętlę wokół globu i wrócić do Kronsztadu w sierpniu 1806 roku, niemal dokładnie w trzy lata od rozpoczęcia podróży. „Newa” w rzeczywistości ukończyła rejs szybciej – 24 lipca 1806, a „Nadieżda” 7 sierpnia (starego stylu), przez co Lisianski stał się pierwszym rosyjskim żeglarzem, który opłynął ZiemięWitalij D. Docenko: Mify i liegendy Rossijskogo fłota. Sankt Petersburg: Poligon, 2002, s. 27-28 . W przeciwieństwie do Krusensterna, nie zyskał jednak sławy.