Zaganiacz blady (Iduna pallida) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych (Sylviidae). Nie jest zagrożony.
Systematyka Wyróżniono kilka podgatunków I. pallida: Iduna pallida elaeica (Lindermayer, 1843) – południowo-wschodnia Europa przez Bliski Wschód do Kazachstanu i Iranu. Iduna pallida reiseri (Hilgert, 1908) – południowo-wschodnie Maroko, Algieria, Mauretania, zachodnia Libia. Iduna pallida pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833) – Egipt. Iduna pallida alulensis (Ash, D.J. Pearson & Bensch, 2005) – północna Somalia. Iduna pallida laeneni (Niethammer, 1955) – Niger do środkowego Sudanu. Dawniej za jego podgatunek uznawano też zaganiacza płowego (I. opaca), lecz badania wykazały znaczne różnice między nimi w mitochondrialnym DNA (ponad 9%), ponadto różnią się śpiewem, zachowaniem i morfologią.
Morfologia Długość ciała 12–14 cm; masa ciała 8–16 g.
Kształtem bardzo podobny do łozówki i trzcinniczka. Zgodnie z nazwą jego ubarwienie jest „blade”.
Występowanie i siedlisko Zaganiacz blady występuje w krajach śródziemnomorskich, na Węgrzech, w zachodniej i środkowej Azji oraz wyspowo na Półwyspie Arabskim, w północnej i środkowej Afryce. Zimuje w Afryce.