W 1864 staraniem proboszcza Fabiana Gosztowta zbudowano nowy istniejący do dziś murowany kościół (znaczne sumy na odbudowę przekazali ówcześni dziedzice Korwia - Giedrojciowie).
Po powstaniu styczniowym majątek Korwie został skonfiskowany przez władze rosyjskie (Witold Giedrojć wziął udział w powstaniu).
W 1910 r. w Korwiu działała szkoła początkowa. Wieś ucierpiała bardzo w czasie działań wojennych I wojny światowej (uszkodzeniu uległ m.in. kościół, spłonęła plebania).
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945)., w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Mejszagoła. W 1931 miejscowość liczyła 169 mieszkańców, zamieszkałych w 25 budynkach. W okresie międzywojennym majątek Korwie wrócił w polskie ręce - był własnością rodziny Strumiłłów. W 1936 r. nieopodal dworu rozpoczęto budowę budynku szkoły początkowej (istnieje do dzisiaj).
II wojna światowa i lata sowieckiej okupacji to okres kolejnych zniszczeń - następuje nacjonalizacja majątku Korwie (powstaje sowchoz), dwór zostaje rozebrany, natomiast budynki gospodarcze, których pozostałości można oglądać do dzisiaj ulegają stopniowej dewastacji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Miejscowości w gminie Mejszagoła