W czasie służby w c. i k. armii oraz c. k. Obronie Krajowej awansował kolejno na stopnie: kadeta (1 września 1888), podporucznika (1 listopada 1891), porucznika (1 listopada 1895), kapitana (1 listopada 1903), majora (1 sierpnia 1914) i podpułkownika (1 lutego 1916).
W uznaniu 30-letniej służby, 10 września 1916 otrzymał austriackie szlachectwo I stopnia (najniższego), z tytułem „Edler” i predykatem „von Brykula”Sławomir Górzyński, Nobilitacje w Galicji w latach 1772–1918, DiG 1997..
22 listopada 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego i mianowany dowódcą Legii Oficerskiej w obronie Lwowa. W lutym 1919 w Chyrowie objął dowództwo grupy swojego imienia. Od maja do sierpnia dowodził Grupą Operacyjną gen. Władysława Sikorskiego. 1 sierpnia został mianowany dowódcą 9 pułku strzelców pieszychDatę 1 sierpnia 1919 podają Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski. Natomiast autorzy „Księgi chwały piechoty” podają, że płk Mieczysław Linde dowodził 51 pp od 15 października 1919 do 14 marca 1920.. Od 11 stycznia do lipca 1920 dowodził kolejno: XXIII, XXIV i XXXVI Brygadą Piechoty. 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 19 lipca objął dowództwo 6 Dywizji Piechoty.