Włodzimierz Stanisław Maria Ścibor-Rylski herbu Ostoja (ur. 14 kwietnia 1914 we Lwowie, zm. 19 września 1939 w Sierakowie w Puszczy Kampinoskiej) – podporucznik rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, działacz katolicki, prawnik, uczestnik wojny obronnej we wrześniu 1939.
Życiorys thumb|herb Ostoja thumb|Grób Włodzimierza Ścibor-Rylskiego i jego żony Teresy z domu Sokołowskiej na cmentarzu leśnym w Laskach Uczęszczał do jednego ze lwowskich gimnazjów, egzamin maturalny zdał w 1931. W 1935 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim, zdobył również wykształcenie rolnicze na dwuipółletnich Wyższych Kursach Rolniczych Turnaua. Był aktywistą Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”, od czasów gimnazjalnych uczestnicząc w pracach oświatowych i charytatywnych; w latach 1933-1935 prezesował kołu „Odrodzenia” na Uniwersytecie Lwowskim, a od 1932 wspólnie z Jerzym Turowiczem redagował biuletyn organizacji „Dyszel w głowie”, na łamach którego zamieszczał artykuły o społecznym zaangażowaniu katolików. Działalnością charytatywną zajmował się również jako członek Towarzystwa św. Wincentego a Paulo.