Głównym przeznaczeniem metody Czekanowskiego jest wyodrębnienie podzbiorów jednorodnych obiektów. W uporządkowanym diagramie Czekanowskiego zespoły symboli obrazujących najmniejszą odległość między obiektami wskazują na grupy podobnych obiektów. Każdy zespół takich symboli, skupionych wzdłuż głównej przekątnej diagramu, wyznacza grupę typologiczną, obejmującą jednostki najmniej zróżnicowane co do wartości opisujących je cech. Ogromną zaletą metody Czekanowskiego jest fakt, że podczas klasyfikacji rozpatruje się całą macierz odległości.
Wartości te zastąpione zostają na diagramie odpowiednimi symbolami graficznymi ustalonymi dla poszczególnych przedziałów klasowych o coraz to większym stopniu zaciemnienia, co pozwala wzrokowo ocenić poprawność uporządkowania diagramu. Jest to tzw. uporządkowany diagram taksonomiczny. Następstwem tego etapu jest wyznaczenie geograficzne (na mapie) poszczególnych regionów.
Cechy diagraficznej metody Czekanowskiego pozwala na pełną wizualizację macierzy odległości, brak jednoznaczności wyniku końcowego, arbitralny sposób ustalania granic skali mierników odległości (i liczby grup), istnieją mierniki jakości