right|thumb|Wyspy Jońskie w XXI wieku - tereny średniowiecznego hrabstwa Kefalenii Hrabstwo Palatynat Kefalenii i Zakintos – niezależne państwo u zachodnich wybrzeży półwyspu greckiego składające się z wysp Kefalinii (zwanej w starożytności Kefallenia), Zakintos (Zante) i Itaki, istniejące w latach 1194–1479.
Powstanie hrabstwa W 1185 roku Normanowie sycylijscy zorganizowali wielką wyprawę przeciwko Cesarstwu Bizantyńskiemu, zajmując Dyrrachion, wyspy: Korfu, Kefalenię i Zante, i po krótkim oblężeniu Tesalonikę. Wysp: Kefalenii i Zante nie udało się już Cesarstwu odzyskać. W 1194 roku, po śmierci teścia i pokonaniu przeciwników, cesarz Henryk VI Hohenstauf koronował się w Palermo na króla Sycylii przejmując tym samym władzę nad terytoriami Normanów sycylijskich. Przygotowania do szeroko zakrojonej akcji przeciwko Bizancjum rozpoczął od powierzenia jeszcze w 1194 roku Maio Orsiniemu władzy nad Kefalenią, Zante i Itaką. Cesarz zmarł w trzy lata później we wrześniu 1197, a Maio Orsini, przez ponad 40 lat lawirując pomiędzy Wenecją, Królestwem Sycylii a Despotatem Epiru, doprowadził do okrzepnięcia i usamodzielnienia się nowego państwa.