W czasie rewolucji w 1848 r. był członkiem Komitetu Narodowego () i krótko austriackiej konstytuanty. Od wiosny 1848 r. wydawał własną gazetę „Národní noviny”, a po jej wstrzymaniu czasopismo „Slovan” (1850–1851). Wydał zbiory artykułów Duch Národních novin i Epištoly kutnohorské.
W latach 1851–1855 był internowany w miasteczku Brixen w południowym Tyrolu (dziś Bressanone w granicach Włoch). Napisał tam kompozycje satyryczne Tyrolské elegie (o swym pobycie w Brixen), Král Lávra – Król Lavra (ironia na temat absolutyzmu i próżności majestatu panujących) i Křest svatého Vladimíra – Chrzest świętego Włodzimierza (satyra na moc absolutystyczną i praktyki Kościoła rzymskokatolickiego). Przetłumaczył także powieść Nikołaja Gogola Martwe dusze i w ten sposób wprowadził tego pisarza w świadomość narodu czeskiego.
Ze względu na ciężką chorobę żony – która zmarła przed jego powrotem – i opiekę nad córką, został zwolniony z Brixen. Zrezygnował z działalności publicznej i żył pod nadzorem policji. Zmarł w wieku 35 lat na gruźlicę.
Upamiętnienie W Chicago czescy emigranci wystawili mu w 1910 roku pomnik w Douglas Park. Pomnik został przeniesiony w r. 1981 na bardziej eksponowane miejsce nad jezioro Michigan w sąsiedztwo pomników Kościuszki i Kopernika na ulicy „Solidarity Drive”, czyli Ulicy Solidarności.