Stopień doktora n. med. uzyskał w 1945, a doktora habilitowanego w 1949. W 1954 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1966 profesorem zwyczajnym. Pracę rozpoczął w 1935 jeszcze jako student w Zakładzie Fizjologii UJ. W 1953 został kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych ŚAM w Bytomiu, a w 1961 w Katowicach. W 1974 został kierownikiem Kliniki Gastroenterologii oraz Instytutu Chorób Wewnętrznych ŚAM w Katowicach, którymi kierował do przejścia na emeryturę (1985).
Założyciel i przewodniczący Polskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego, członek honorowy: Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego, Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Francuskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Towarzystwa Naukowego Lekarzy Czechosłowackich im. J. E. Purkyně (Československá lékařská společnost J. E. Purkyně). Członek komitetów redakcyjnych „Przeglądu Lekarskiego”, „Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej”. Od 1961 członek czynny New York Academy of Sciences, od 1970 członek Royal Society of Medicine (Londyn), wiceprezydent Europejskiego Tow. Endoskopii (1980–1984) i wiceprezydent Światowej Organizacji Towarzystwa Gastroenterologii (1982–1986).