Powszechną praktyką przy przygotowywaniu przedstawienia stała się całkowita współzależność działań reżysera, scenografa i aktora; dekoracje, kostiumy oraz rekwizyty miały zostać zaprojektowane w myśl charakteru inscenizacji, której styl był motywowany dogłębną analizą dzieła scenicznego.
Zawód scenografa przewiduje podobną współpracę między reżyserem a scenografem w sztuce filmowej. W dwudziestoleciu międzywojennym szczególną renomę w Polsce zdobyli Jacek Rotmil i Stefan Norris, odpowiedzialni za dekoracje do około 200 filmów realizowanych w Polsce i Niemczech. Po II wojnie światowej cenieni byli tacy scenografowie, jak Roman Mann (twórca scenografii do wielu dzieł polskiej szkoły filmowej), Tadeusz Wybult (współpracownik między innymi Andrzeja Wajdy przy Weselu), Jerzy Skarżyński (autor kunsztownie wykonanych scenografii do filmów Wojciecha Jerzego Hasa), Tadeusz Kosarewicz (scenograf Ziemi obiecanej Wajdy), Andrzej Przedworski (realizator scenografii do filmów przełomu transformacji ustrojowej), Allan Starski (współpracownik między innymi Romana Polańskiego i Stevena Spielberga), Andrzej Haliński (scenograf wielu polskich filmów historycznych), Magdalena Dipont (współpracowniczka na przykład Krzysztofa Kieślowskiego).
Zobacz też Dyrektor artystyczny
Przypisy
Kategoria:Zawody związane z teatrem Kategoria:Zawody związane z kinematografią Kategoria:Telewizja