404.
Pośmiertnie awansowany do stopnia rotmistrza, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4927 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3456 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 8), Krzyżem Niepodległości z Mieczami oraz Krzyżem Walecznych. Uhonorowany Odznaką Pamiątkową „Pierwszej Kadrowej”
Początkowo pochowany na cmentarzu w Modlinie, natomiast 12 listopada 1920 r. na wniosek PPS ekshumowany na Stary Cmentarz w Łodzi, gdzie ze zbiórki społecznej wystawiono mu interesujący nagrobek dłuta rzeźbiarza Władysława Czaplińskiego. Inskrypcja na grobie mówiąca o śmierci Napiórkowskiego broniąc Ojczyzny przed najazdem bolszewickim została zniszczona w 1950; w 2000 odtworzona staraniem Towarzystwa Opieki nad Starym Cmentarzem w Łodzi.
Upamiętnienie W okresie międzywojennym (od 1920 do 1940) był patronem jednej z ulic Łodzi, gdzie mieszkał z żoną w 1920 r. Ponownie jego imię nosiła w okresie 1945–1952; zmieniona na ulicę działacza KPP i PPR "majora Stefana Przybyszewskiego";