Rudolf Laban, właściwie Rezső Laban de Váraljas (ur. 15 grudnia 1879 w Preszburgu (obecnie Bratysława) w Austro-Węgrzech, zm. 1 lipca 1958 w Weybridge, Surrey) – tancerz, choreograf i teoretyk tańca.
Laban był innowatorem w dziedzinie teorii tańca, choreografii, edukacji. Był twórcą: kinetografii – zapisu ruchu ludzkiego ciała choreologii – nauki o tańcu ergonomii – nauki o psychofizycznych możliwościach ludzkiego ciała w warunkach pracy analizy ruchu – wiedzy o sposobach ruchu ludzkiego ciałaWojnicka, I. (2011). Rudolf Laban i Analiza Ruchu. Academia.Edu.
Na podstawie obserwacji ruchu w tańcach ludowych, sporcie, pracy robotników i gimnastyce R. Laban opracował własną teorię ruchu, który według niego dzielił się na trzy składniki: energię (siła mięśni), czas (tempo) i przestrzeń (otoczenie).
R. Laban założył kilka szkół, w których analizowano prawa rządzące ruchem. Do grona uczniów R. Labana należeli między innymi Mary Wigman i Kurt Jooss oraz Weronika Sherborne.
Wśród kontynuatorów znajdziemy między innymi Pinę Bausch oraz Wiliama Forsytha. Studia nad teoriami Labana rozwijają teoretycznie i praktycznie dr Valerie Preston-Dunlop oraz dr Ana Sanchez-Colberg pod nazwą Choreological Studies (ang. studia choreografii) w Trinity Laban w Londynie.