podkreślają też konieczność nawrócenia jako świadomej, osobistej decyzji, która nie może być dziedziczona po rodzicach lub zastąpiona religijnymi obrzędami.
Historia Lubelski zbór Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan jest jednym z najstarszych zborów tej denominacji. Jego historia sięga okresu I wojny światowej i związana jest z osobą Pawła Wojnara – ewangelicznego chrześcijanina pochodzącego ze Śląska Cieszyńskiego. Był on oficerem armii austro-węgierskiej i w czasie wojny, gdy austro-węgierskie wojska parły na wschód i zajęły Lubelszczyznę, prowadził on po służbie działalność ewangelizacyjną. W zasięgu działań Wojnara znalazł się również Lublin.
W wyniku pracy misyjnej Wojnara pojawiła się w Lublinie społeczność ewangelicznych chrześcijan. Pierwsze nabożeństwo tej wspólnoty odbyło się w 1917. Po wycofaniu się wojsk austro-węgierskich na zachód, Paweł Wojnar opuścił miasto. Nowa społeczność była częścią Zrzeszenia Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan. Dalszy rozwój lubelskiego zboru nastąpił w okresie międzywojennym.