W latach następnych związany z Miejskimi Teatry Praskimi (1961–63) i Teatrem Muzycznym (1963–68).
Występował w filmach, m.in.: Pudr a benzin (1931), Hej rup! (1934), Svět patří nám (1937), Cesarski piekarz (1951), Był sobie król (1954) i Gdy przychodzi kot (1963), oraz w programach telewizyjnych (Uspořená libra, 1964).
Wydał też książki Italské prázdniny (1960) i Fimfárum (1960). Za wsparcie procesu demokratyzacji w latach 1968–1969, m. in podpisanie Manifestu 2000 słów, był później "wymazany" z kultury czeskiej, do której się wrócił dopiero po podpisaniu tzw. Antykarty w styczniu 1977 roku (co władze partyjne wymusiły podstępem).
W 1995 roku został pośmiertnie odznaczony Medalem Zasługi Republiki Czeskiej II stopnia.
Bibliografia Josef Tomeš i kol., Český biografický slovník XX. století 3, Praha 1999, . Korespondence I / Jiří Voskovec & Jan Werich, Praha 2007, . Pavel Chrastil, Jan Werich – Klaunovo velmi pozdní odpoledne, Praha 1999, . Pavel Chrastil, Jan Werich – Kaviár i šampaňské, Praha 2000, .