mały|Księga Koheleta z brązu, stworzona przez francuskiego rzeźbiarza Auguste’a Rodina Księga Koheleta [Koh], Księga Eklezjastesa [Ekl], Księga Kaznodziei Salomona [Kazn] – (hebr. קהלת Kohelet) należy do pism dydaktycznych Starego Testamentu (w Biblii Hebrajskiej zaliczana do ketuwim – pisma). Kohelet (gr. Ekklesiastes) jest określeniem osoby urzędowo uprawnionej do przemawiania podczas zebrań. Według tradycyjnego przekazu autorem księgi jest król Salomon, syn i następca króla Dawida. Część badaczy podważa autorstwo Salomona, jak również datowanie księgi; jej styl i tematyka, będąca wyrazem zainteresowań filozoficznych i eschatologicznych starożytnych Izraelitów są typowe dla III w. p.n.e.
Treść księgi Księga Koheleta zawiera rozważania nad sensem życia ludzkiego. Wynika z nich, że poza Bogiem-Stwórcą, nic nie ma absolutnej wartości, nie jest trwałe i nie potrafi w pełni uszczęśliwiać. Ani bogactwa, ani władza, sława, nawet mądrość nie czynią człowieka spełnionym i zadowolonym.