Jesienią 1945 rozpoczął studia architektoniczne w Brukseli, po powrocie w 1946 do Gdańska w 1952 ukończył Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej oraz w 1954 Wydziału Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Od 1952 pracował jako architekt w biurach projektów, po 1963 poświęcił się działalności artystycznej. Do końca lat 90. prowadził pracownię rzeźbiarską na Głównym Mieście przy ul. Mariackiej 3 w Gdańsku.
Jeden z głównych polskich twórców monumentalnej rzeźby pomnikowej; twórca martyrologicznych monumentów na terenach byłych niemieckich obozów Stutthof i Majdanek. Prace te są wielkimi kompozycjami o ekspresyjnych kształtach, wkomponowane w całe założenia architektoniczne.
Zajmował się też medalierstwem, projektowaniem i wystrojem wnętrz. Jego twórczość miała dwa nurty: rzeźba monumentalna i miniatura w postaci medali.
Był członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich (od 1952), Związku Polskich Artystów Plastyków (1963–1983) oraz Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
Zmarł w Gdańsku, pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Srebrzysko (rejon VI, kwatera KW III międzyleśny rząd, miejsce leśne, grób 89).