Patofizjologia Większość zawałów serca występuje w wyniku choroby wieńcowej. Są one prawie zawsze spowodowane nagłym zmniejszeniem przepływu krwi w tętnicy wieńcowej, których przyczyną są zmiany miażdżycowe naczyń z dodatkowymi skrzepami krwi („zakrzepica wieńcowa”) i może towarzyszyć im spazmatyczne zwężenie naczyń (skurcz wieńcowy). Obraz kliniczny zależy od lokalizacji, nasilenia i czasu trwania zaburzeń krążenia w mięśniu sercowym. W zawałach mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, w ponad 90% przypadków, w ostrym stadium tętnica wieńcowa jest zablokowana przez skrzep krwi (skrzeplinę).
65–75% zawałów mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST jest wynikiem pęknięcia blaszki miażdżycowej, tj. rozdarcia cienkiej, włóknistej osłonki zapalnej, bogatej w lipidy zmiany w ścianie naczynia.