Seweryn Edward Malinowski, ps. „Pobóg” (ur. 8 stycznia 1898 w Łasku, zm. 29 listopada 1952 w Łodzi) – ochotnik I Brygady Legionów, wachmistrz 9 pułku ułanów, wieloletni prezes Związku Legionistów w Łodzi, radny m. Łodzi, oficer batalionu „Kiliński” Armii Krajowej walczącego w powstaniu warszawskim w Śródmieściu i na Woli. Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w szóstym tygodniu pobytu w szpitalnym więzieniu UB w Łodzi w 1952 roku. Pochowany na Cmentarzu katolickim, przy ulicy Ogrodowej w Łodzi (kwatera 23B, linia 8, grób nr 15).
Życiorys W latach 1912–1914 brał czynny udział w ruchu niepodległościowym w tajnej wówczas Polskiej Organizacji Skautowej.
I wojna światowa Na początku 1915 roku, bez wiedzy rodziców, zgłasza się ochotniczo do Legionów Polskich tworzonych przez Józefa Piłsudskiego z przydziałem do 1 pułku piechoty I Brygady Legionów Polskich. W bitwie pod Jastkowem zostaje ciężko ranny w prawą nogę. W 1917 roku, podobnie jak większość legionistów, odmawia złożenia przysięgi na wierność cesarzowi niemieckiemu Wilhelmowi II. Wraz z innymi legionistami z byłego Królestwa Polskiego zostaje osadzony w obozie w Szczypiornie pod Kaliszem. W końcu 1917 roku po zwolnieniu młodych roczników ze Szczypiorna wstąpił do tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej.