Kadry głównej sceny filmu – bitwy na lodzie – z powodu napiętych terminów kręcono latem. W tym celu zbudowano dekoracje na dziedzińcu studia filmowego Mosfilm. Asfalt posypano kredą i zalano płynnym szkłem. Wykorzystano również drewniane „bryły lodu” pomalowane na biało.
Specjalnie do filmu wykonano dokładną kopię średniowiecznych przenośnych organów, na których katolicki mnich ubrany na czarno gra przed bitwą (wątek zaczerpnięty z Liwońskiej Kroniki).
Fabuła oparta jest na historycznych XIII-wiecznych wydarzeniach – walce Republiki Nowogrodzkiej z ekspansją zakonów rycerskich. Akcja rozgrywa się w 1242 roku, już po bitwie ze Szwedami na Newie, co pozwoliło szerzej ukazać w filmie „niemiecki temat”. Kulminacyjnym punktem akcji jest starcie zbrojne na powierzchni zamarzniętego jeziora. Jednakże Eisenstein nie przykładał wagi do prawdy historycznej. W scenariuszu fikcja przeplatała się z rzeczywistością.
Muzykę do filmu zawierającą utwory symfoniczne i chóralne, skomponował Siergiej Prokofjew.
Eisensteinowi udało się w Aleksandrze Newskim wcielając swoją koncepcję montażu pionowego dokonać syntezy obrazu, słowa i muzyki.