Pracował razem z Markiem Boyle’em, w tym samym czasie przedstawiając performance pt. „Son et Lumiere” także w Cochrane Theatre. Wystawił performance pt. „Electronic Soup Mix” w 1969 w Curwin Gallery i „Film Sound Mixes” w ICA. W 1972 sporządził serię 64 rysunków opartych na heksagramach związanych z Yijing.
Jedną z jego ostatnich eksploracji artystycznych w abstrakcyjnej grafice była seria abstraktów, w których barwy podlegały zmianom dzięki urządzeniu przetwarzającym światło jego pomysłu, tzw. colour light box, którego elektronikę sam zaprojektował.
Począwszy od tego czasu, jego prace zaczęły odbiegać od abstrakcjonizmu, nabierając ponownie cech realizmu. W 1975 wystawiał w Whitechapel Art Gallery.
Przez 12 lat Peter Schmidt badał różnorakie media i idee, wytwarzając przy tym ogrom prac, w tym książki, filmy, litografie, instalacje dźwiękowe i obrazy. Od tego czasu, aż do końca życia malował wyłącznie akwarele, spędzając dużo czasu w Skye w Szkocji i na terenie Islandii, malując pejzaże w plenerze. Pomimo tego, że były to obrazy pozornie realistyczne, Schmidt nacechował je swoją techniką z zastosowaniem własnej teorii koloru i kompozycji, którą to wymyślił poprzednio. W rezultacie tworzył abstrakty i realistyczne malarstwo w jednym połączeniu.