Signaling System 7 ( – SS7, CCS7 lub C7) – zbiór protokołów stosowanych w sieciach telekomunikacyjnych. Architektura systemu sygnalizacji została określona przez CCITT w 1981 i zdefiniowana jest w zaleceniach ITU-T serii Q.7xx.
Standard SS7 identyfikuje i określa, jaką funkcjonalność musi posiadać cyfrowa sieć sygnalizacyjna oraz jakich protokołów należy użyć, aby umożliwić jej poprawne działanie. Możliwe jest także tworzenie wariantów (rozszerzeń), takich jak standard ETSI lub ANSI. System sygnalizacji SS7 jest szeroko wykorzystywany w sieciach telekomunikacyjnych, zarówno w sieciach PSTN jak i GSM.
Funkcjonalność SS7 funkcjonalność podstawowa: zestawianie, rozłączanie, taryfikacja oraz zarządzanie połączeniami, funkcjonalność sieci komórkowych: roaming, uwierzytelnianie użytkownika mobilnego funkcjonalność sieci inteligentnych (IN – Intelligent Networks): połączenia bezpłatne (np. 0-800), teległosowanie (np. 0-707), odtwarzanie zapowiedzi słownych, przekierowywanie połączeń, wirtualne sieci wydzielone (VPN – Virtual Private Networks, np. 0-806), identyfikacja abonenta dzwoniącego CLIP (prezentacja nazwy/numeru), poczta głosowa