Dorobek naukowy Portret Kinnosuke Miury autorstwa Kiyoteru Kurody|mały Razem z Shūzō Kure założył Japońskie Towarzystwo Neurologiczne. W 1911 roku opisał szczegółowo znaną od stuleci na półwyspie Kii chorobę, obecnie uważaną za tożsamą z chorobą Guam (stwardnienie zanikowe boczne-parkinsonizm/otępienie; ALS-PDC). Opisał też epidemię niezwykłej neurologicznej choroby występującej na północy Japonii, określanej jako kubisagari (dosłownie „opadanie głowy”). Razem z Katsusaburō Yamagiwą badał też przyczyny choroby beri-beri, ale w przeciwieństwie do późniejszego Noblisty Christiaana Eijkmana uważał, że jej przyczyną jest intoksykacja nieznaną substancją. W 1902 roku założył pierwsze neurologiczne czasopismo medyczne w Japonii, Shinkeigaku Zasshi. W swojej pracy wielokrotnie nawiązywał do szkoły neurologicznej Charcota, utrzymywał też kontakty z jego następcami, zwłaszcza z Pierre Mariem i Emile Achardem.

W 2011 roku ukazała się biografia Miury autorstwa Eiko HayashiEiko Hayashi: 近代医学の先駆者-三浦謹之助 : 今、お手本にしたい人明治天皇・大正天皇のお医者さん / Kindai igaku no senkusha Miura Kinnosuke: ima otehon ni shitai hito meiji tennō taishō tennō no oishasan. Tōkyō: Sōbunsha, 2011 .