W końcu X w. Kalambaka znana była jako Stagi. Znajdowała się tu siedziba biskupa. Po roku 1204 Stagi zostało włączone do posiadłości Michała Komnenosa w Epirze. Pod koniec XII w. stało się posiadłością diuka w Nowej Patrai (Hypati). Natomiast w 1304 zostało przejęte przez frankońskich baronów.
Rok 1334 przyniósł znowu rządy despoty z Epiru – Jana II. Nieco później przeszło w ręce władcy bizantyjskiego Andronikosa Paleologosa, by w 1348 dostać się pod panowanie cara Serbów Stefana Dušana. Od roku 1356 większa część Tesalii stała się własnością Symeona Ouresisa, przyrodniego brata Stefana Dušana.
Dopiero od czasów rządów tureckich miejsce to znane jest jako Kalambaka, kiedy władzę sprawował pasza z Larisy. W XVII w. założono tutaj szkołę. Natomiast w 1854 mieszkańcy brali udział w walkach o niepodległość.
Zabytki Kościół Zaśnięcia Maryi Dziewicy – powstał w pierwszej połowie XII w., dzięki Cesarzowi Manuelowi Komnenosowi (1143–1180) Kościół św. Jana Chrzciciela – jego pozostałości odnaleziono niedaleko targu w Kalambace; prawdopodobnie był zbudowany w roku 1336
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Archiwalna strona miasta
Kategoria:Miasta w Regionie Tesalia