Po wyborach rezygnował ze swojego stanowiska w TGWU i został sekretarzem organizacyjnym Workers' Travel Association.
W 1935 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Shipley. W parlamencie zajmował się sprawami kolonii, zwłaszcza tych afrykańskich. W 1940 r. został parlamentarnym prywatnym sekretarzem Ernesta Bevina, ministra pracy. Po wygranej laburzystów w wyborach 1945 r. Jones został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Kolonii. W 1946 r. stanął na czele tego resortu. Za jego urzędowania nastąpiła likwidacja brytyjskiego mandatu w Palestynie.
Jones przegrał wybory parlamentarne w 1950 r. i utracił stanowisko ministra. Przez następne lata pracował w Fabian Colonial Bureau. W 1951 r. bez powodzenia startował w wyborach w okręgu Romford. Dopiero w 1954 r. odzyskał miejsce w parlamencie, wygrywając wybory uzupełniające w okręgu Wakefield. W parlamencie zasiadał do sierpnia 1964 r., kiedy to zrezygnował z mandatu z powodu złego stanu zdrowia. Zmarł w październiku tego roku.