W marcu 1944 doszło w Wilnie do rozmów pomiędzy muftim i SS-Obersturmbannführerem Schulzem z SD w sprawie powołania organizacji młodzieży tatarskiej. W ich wyniku doszło ostatecznie do powstania Związku Młodzieży Tatarskiej. Na jego czele stanął B. Chalecki. Związek działał na obszarze Okręgu Generalnego "Białoruś" i Okręgu Generalnego "Litwa" z główną siedzibą w Wilnie. Jego organizacja była wzorowana na Hitlerjugend. Członkami STM mogli być młodzi Tatarzy w wieku od 6 do 20 lat. Byli oni podzieleni na 3 grupy: dzieci 6-10 lat, średniego wieku 11-14 lat i najstarsi 15-20 lat. Istniał też podział na organizację męską i kobiecą. Członkowie związku wykonywali różne pomocnicze funkcje w niemieckiej administracji okupacyjnej, służyli w policji porządkowej, opiekowali się w szpitalach rannymi żołnierzami wyznania muzułmańskiego, pełnili służbę wartowniczą itp. Organizacja prowadziła też werbunek młodych Tatarów do pomocniczych oddziałów Luftwaffe, tzw. Luftwaffenhelfer. W krótkim czasie nowym przewodniczącym STM został Ch. Jakubouski. W maju 1944 r. kierownictwo związku zdążyło jeszcze odbyć podróż po szeregu miast III Rzeszy, gdzie spotykało się z przedstawicielami Hitlerjugend.