Owoce mogą być również składowane dla fermentacji przez 2–3 dni w wilgotnych hałdach.
Białe ziarna pieprzu niekiedy uzyskuje się z dojrzałych owoców tylko za pomocą mechanicznego usuwania owocni, bez udziału fermentacji – metodą dekortykacji. Otrzymana w ten sposób przyprawa jest bardziej zbliżona w smaku do pieprzu czarnego.
Skład chemiczny, smak i zapach Biały pieprz zawiera mniej niż 1% olejków eterycznych (dla porównania: czarny pieprz zawiera ich od 1% do 2,6%, a nawet do 5%). Zawartość olejków nielotnych waha się między 2% a 9% (podobnie jak w przypadku pieprzu czarnego), a oleożywicy wynosi około 8% (w pieprzu czarnym 10–15%). W odróżnieniu od ziaren pieprzu czarnego, biały nie zawiera chawicyny (obecnej w epikarpie, którego należy pozbyć się w procesie produkcji białego pieprzu), ani większości olejków eterycznych (obecnych w mezokarpie, również usuwanym podczas produkcji). Zawiera za to piperynę, która odpowiada za palący smak, lecz jest pozbawiona bogatego aromatu.