Paweł Wołucki herbu RawiczHerbarz polski, t. IX, Lipsk 1842, s. 423. (ur. 1560, zm. 15 listopada 1622) – polski duchowny katolicki, dyplomata, biskup kamieniecki, włocławski i łucki.
Życiorys Po studiach w Rzymie pracował w kancelarii króla Zygmunta III Wazy i był jego posłem do papieża Pawła VHanna Osiecka-Samsonowicz, Nieznane poselstwo obediencyjne biskupa Pawła Wołuckiego do papieża Pawła V w 1613 r..
Prekonizowany został na ordynariusza kamienieckiego (5 grudnia 1594 roku), a osiem lat później osadził w Latyczowie dominikanówSanktuarium w Latyczowie (Podole).. Po przeniesieniu (30 lipca 1607 roku) na biskupstwo łuckie, nowo powstałe seminarium powierzył jezuitom (1610 rok). Odbudował spaloną katedrę i zapoczątkował budowę kościoła pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła.
Jako senator wziął udział w sejmach: 1601, 1603, 1605, 1607, 1609, 1616, 1619, 1620 i 1621 rokuLeszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 173..
W 1613 roku wyznaczony został senatorem rezydentemVolumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s.