struktury wyłączonej z Ligi Przyjaciół Żołnierza na mocy decyzji władz PRL. Związkiem kierował płk Anatol Jegliński SP5CM oficer początkowo Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a następnie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. 1957 – prezesem został Wacław Ponikowski SP5FD, przedwojenny radioamator ex-SP1FD. 1958 – na kolejnym zjeździe związku prezesem został ponownie płk Anatol Jegliński SP5CM. 1959 – PZK podpisał na polecenie władz partii i oficerów Służby Bezpieczeństwa kierujących PZK umowę o współpracy z ZHP. 1960 – Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów Oddziałów PZK wybrał na prezesa inż. Konrada Kozłowskiego (SP5KK – znak wywoławczy nadany z urzędu), oficera kontrwywiadu WSW, wyznaczonego do zajęcia tego stanowiska przez departament bezpieczeństwa KC PZPR, Dyrektora Generalnego Ministerstwa Łączności. 1965 – prezesem został wybrany inż. Mieczysław Jędrychowski SP5MI 1969 i 1973 dwukrotnie prezesem był gen. bryg. Leon Kołatkowski SP5PZ 1990 – na fali zmian przepisów o stowarzyszeniach związek stał się organizacją samofinansującą się i działającą na własny rachunek.