Od wojny wietnamskiej Po zwycięskiej wojnie i utworzeniu w roku 1976 Socjalistycznej Republiki Wietnamu, na terenie Indochin zaznaczyła się okresowa przewaga militarno-polityczna Wietnamu. W latach 1977–1978 stosunki Wietnamu z ChRL uległy pogorszeniu. Główną przyczyną było współzawodnictwo o dominację polityczną w Indochinach, a także zbliżenie Hanoi z Moskwą, którą Pekin uznawał za głównego wroga. Po interwencji Wietnamu w Kambodży, w wyniku której upadł reżim Czerwonych Khmerów (wojna kambodżańsko-wietnamska), Chiny dokonały inwazji, wywołując wojnę chińsko-wietnamską. Rząd Wietnamu wsparł też zagraniczne ruchy rewolucyjne zwalczające proamerykańskie rządy - w latach 80. popierał komunistycznych powstańców na FilipinachPaul J. Smith (2004). Terrorism and Violence in Southeast Asia: Transnational Challenges to States and Regional Stability. M.E. Sharpe. s. 194–. . oraz szkolił partyzantów FARC toczących wojnę z rządem Kolumbii. Dopiero po wejściu Wietnamu na drogę gospodarki rynkowej w roku 1986 nastąpiło stopniowe odchodzenie od polityki konfrontacji. W roku 1995 Wietnam nawiązał stosunki dyplomatyczne z USA, wstąpił do ASEAN i WTO oraz znormalizował stosunki z ChRL.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Wietnamu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.