USS Hopkins (DD-6) – amerykański niszczyciel typu Bainbridge będący w służbie United States Navy w czasie I wojny światowej. Nazwa okrętu pochodziła od Eseka Hopkinsa.
Stępkę okrętu położono 2 lutego 1899 w stoczni Harlin & Hollingsworth Company w Wilmington (Delaware). Zwodowano go 24 kwietnia 1902, matką chrzestną była Alice Gould Hawes, praprawnuczka patrona okrętu. Jednostka weszła do służby 23 września 1903 w Philadelphia Naval Shipyard, pierwszym dowódcą został Lt. M.M. Taylor.
Niszczyciel wypłynął z Filadelfii 12 maja 1904 i dołączył do Floty w Norfolk. Tego lata okręt operował w składzie Eskadry Przybrzeżnej (ang. Coast Squadron), szkoląc podchorążych (ang. midshipmen) w służbie na morzu. W czasie następnych 3 lat okręt służył także na Morzu Karaibskim, ćwicząc wraz z flotyllą m.in. ataki torpedowe i brał udział w manewrach floty. We wrześniu 1906 „Hopkins” był obecny podczas przeglądu floty w Oyster Bay w stanie Nowy Jork. 29 września on i „Lawrence” eskortował prezydenta na pokładzie „Mayflower” do Cape Cod Bay, gdzie ten był świadkiem ćwiczeń artyleryjskich. W latach 1907–1908 niszczyciel, jako część Flotylli Torpedowej (ang. Torpedo Flotilla) towarzyszył Flocie Atlantyku w rejsie na zachodnie wybrzeże USA. Okręt wypłynął z Hampton Roads 2 grudnia 1907 i po drodze zawinął do wielu portów południowoamerykańskich.