II wojna światowa W czasie wojny Frank uzyskał możliwość powrotu do Międzynarodówki, wobec jej dramatycznej sytuacji kadrowej. Bez powodzenia starał się budować organizację trockistowską w Wielkiej Brytanii, gdzie jego działalność zakończyła się krótkim internowaniem. Większym sukcesem było rozpoczęcie prac nad gazetą International Correspondence (Inprecor), która po dziś dzień jest oficjalnym biuletynem IV Międzynarodówki. Jeszcze w czasie wojny Frank działał na rzecz zjednoczenia francuskich trockistów i doprowadził do ich zgrupowania w Partii Komunistów Internacjonalistów (PCI), której został współliderem razem z Ernestem Mandlem i Michelem Pablo.
Przywódca francuskiej sekcji W 1953 rozłam na tle oceny polityki prowadzonej przez Sekretariat Międzynarodowy doprowadził również do podziału francuskiej sekcji. Chociaż zwolennicy utrzymania dotychczasowego kursu, na czele których stał Frank, znaleźli się w mniejszości, grupa ta nie przestała używać starej nazwy, którą przez kolejne dziesięć lat posługiwała się też konkurencyjna organizacja Pierre'a Lamberta. W 1963 r.