W roku 1948 uzyskali w Kairze, w Societé Royale de Papyrologie jako pierwsi zdjęcia 18 fragmentów papirusowego zwoju Septuaginty, oznaczone jako Papirus Fouad 266, oraz zgodę na ich opublikowanie. W drugiej połowie lat 40. XX wieku liczba głosicieli w Egipcie wzrosła do 60, w roku 1948 do 117, a w 1949 roku do 134. Zebrania odbywały się w języku arabskim, greckim, francuskim, włoskim i angielskim. W dniach od 20 do 22 sierpnia 1948 roku w Aleksandrii odbyło się zgromadzenie, na którym 15 osób zostało ochrzczonych.
W kwietniu 1950 roku Michel Antovic z Aleksandrii wraz z rodziną z przyczyn zawodowych przeniósł się na pewien czas do Trypolisu w Libii i był tam pierwszym Świadkiem Jehowy. Inny głosiciel, handlujący wełną, wraz z rodziną przeniósł się do Chartumu, aby w Sudanie rozpocząć działalność kaznodziejską. W 1950 roku zanotowano liczbę 224 głosicieli, działających w 8 zborach i w kilku grupach (zbory: w Kairze, Aleksandrii, a grupy w miastach: Tanta, Al-Minja, Asjut, Suez, Ismailia i innych), którzy napotykali sprzeciw głównie ze strony duchowieństwa koptyjskiego.
Prawna rejestracja kairskich zborów nastąpiła w 1951 roku. 3 listopada 1951 roku zarejestrowano, działające już Biuro Oddziału w Kairze.