W czasie II Cesarstwa wielka przebudowa miasta dotknęła bezpośrednio okolice kościoła, który znalazł się u zbiegu dwóch nowych bulwarów: Strasbourg i Magenta. Siedemnastowieczna fasada, która wysuwała się przed planowaną linię domów, została zburzona i zastąpiona neogotycką, zaprojektowaną przez Simona-Claude'a Constant-Dufeuxa.
Architektura 250 px|left|thumb| Zachowane średniowieczne elementy kościoła
Kościół stanowi mieszankę stylów, uformowaną przez kolejne przebudowy. Najstarsze jego elementy, pochodzące jeszcze z dwunastowiecznej budowli, znajdują się w tylnej części obiektu. Wykazują one cechy przejściowe – występują zarówno gotyckie łuki ostre, jak i wcześniejsze półkoliste, ogólna niewielka wysokość i bryła obiektu przypominają styl romański, jednak podstawą konstrukcji są już gotyckie łuki odporowe. Dekorację stanowią doryckie pilastry oraz gotyckie sterczyny. Wieża kościelna z XVII w., pierwotnie połączenie gotyckiej konstrukcji z ażurowym siedemnastowiecznym hełmem, w XIX wieku została przebudowana na typowo neogotycką iglicę.
Neogotycka fasada naśladuje z kolei gotyk pełny. Wejście główne otacza imponująco rzeźbiony portal, okna na wyższych poziomach fasady dekorują maswerki. Całość wykończona została ażurową attyką, oba skrzydła fasady wieńczą rzędy sterczyn, znajdują się w nich również okna ostrołukowe.
Przypisy
Paryż Kategoria:Kościoły w X dzielnicy Paryża