„w powieściach trupy leżą zawsze w bibliotece"M. Kraska, Zbrodnia w bibliotece albo Śledztwo w sprawie lektury: casus powieści detektywistycznej. Literatura i Kultura Popularna (19), 2014, s. 97-98..
Główne szkoły W XIX-wiecznej Europie powstały dwie główne szkoły: francuska, do której należeli słynni pisarze tacy jak Émile Gaboriau, Maurice Leblanc, Pierre Souvestre, Pierre Boileau, Thomas Narcejac i Belg Georges Simenon, oraz anglosaska, do której przynależeli Arthur Conan Doyle, Agatha Christie czy Gilbert Keith ChestertonG. Herrera, J. José, El Canon de la novela negra y policíaca, Tejuelo: 2008, pp. 59-60.
Krytyka Większa część powieści detektywistycznych uznawana jest za literaturę drugiej kategorii z powodu licznych sprzeczności w fabule oraz stosowania technik perswazyjnych, narzucjących czytelnikowi styl percepcji czy tok rozumowaniaStanisław Barańczak, Poetyka polskiej powieści kryminalnej, s.80, „Teksty: teoria literatury, krytyka, interpretacja nr 6 (12)”, 1973.. Istnieją jednak dzieła, które zostały docenione przez krytyków literackich za swoją perfekcyjną strukturę, narrację czy mistrzowski rozwój napięcia i intrygi.