Esclarmonde [] – opera romantyczna (opéra romanesque) Jules’a Masseneta w czterech aktach i ośmiu obrazach z prologiem i epilogiem, do libretta Alfreda Blau’a i Louis de Gramonta, oparta na średniowiecznej opowieści rycerskiej Parthénopéus de Blois. Opera miała swoją prapremierę 15 maja 1889 r. na scenie Opéra-Comique w Paryżu, w roli tytułowej wystąpiła Sibyl Sanderson (amerykańska sopranistka).
Esclarmonde jest zbliżona (w stylu i rozmachu) do muzyki Richarda Wagnera. Najbardziej znane były przedstawienia z lat 70. XX wieku w Ameryce z udziałem sopranistki Joan Sutherland.
Rola Esclarmondy stawia duże wymagania, żądając długich legat, tryli i staccata w wysokim registrze, skoków o wielkiej rozpiętości i siły, a przede wszystkim rozległego zakresu głosuMassenet tworzył swe dzieło dla, i z myślą o, Sibyl Sanderson znanej z tak rozległego zasięgu głosu, mogącej śpiewać z łatwością od dolnego "g" oktawy małej aż po sam "czubek" jej możliwości w "g3" oktawy trzykreślnej, to jest w skali będącej poza zasięgiem zwykłego sopranu. Massenet, uwzględniając te jej umiejętności, w pewnych miejscach 3. aktu żądał osiągnięcia aż "f3," a nawet "g3," ale nigdy poniżej środkowego "c" oktawy razkreślnej.. Stąd tylko nieliczne śpiewaczki operowe były w stanie podołać takim wymaganiom.