Teodor Franciszek Hryniewski (ros. Фёдор Александрович Гриневский) (ur. 29 stycznia 1860 w Siebieżu, zm. 29 listopada 1932 w Wilnie) – polski lekarz i działacz społeczny czynny w Rosji i Polsce. Kuzyn rosyjskiego pisarza Aleksandra Grina.
Urodził się w rodzinie Aleksandra i Nadziei z Szylderów Hryniewskich.
W 1881 roku rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Moskiewskiego, następnie pracował jako asystent katedry botaniki. W 1886 roku podjął studia na Wydziale Lekarskim.
Po ukończeniu studiów lekarskich szybko zdobył świetną klientelę w Moskwie. Jego pacjenci należeli do arystokracji, inteligencji i plutokracji moskiewskiej. Kilkakrotnie wyjeżdżał na zwalczanie epidemii cholery i duru brzusznego, delegowany tam przez Uniwersytet Moskiewski.
Znany był w Moskwie nie tylko jako znakomity praktyk, doskonały zwłaszcza jako diagnostyk, ale także ze swoich prac naukowych. W swych artykułach dużo miejsca poświęcił m.in. epidemiom, głównie cholerze.