Buick Skylark – samochód osobowy klasy wyższej, a następnie klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Buick w latach 1964–1998.
Początek nazwy
Nazwa Skylark (skowronek) została po raz pierwszy użyta w 1953 roku modelowym jako dodatkowe określenie luksusowego bardziej sportowego obniżonego dwudrzwiowego sześciomiejscowego kabrioletu model 76C serii Buick Roadmaster, wprowadzonego na 50-lecie marki jako jej sztandarowy – najdroższy model. Napęd stanowił silnik V8 o pojemności 322 cali sześciennych (5,3 l) i mocy 188 KM, z automatyczną skrzynią biegów. Rozstaw osi wynosił 121,5 cala (309 cm). Roadmaster Skylark miał w standardzie bogate wyposażenie fabryczne i kosztował 5000 dolarów. Samochód zadebiutował w grudniu 1952 roku, a wyprodukowano ich 1690. Konkurował z takimi samochodami, jak Cadillac Eldorado i Packard Caribbean.
W styczniu 1954 roku model Skylark został oparty na nowej generacji samochodów Buicka. Zbudowano go jednak na podwoziu o rozstawie osi 122 cale (310 cm) – krótszym od zwykłego modelu Roadmaster. Przez to, otrzymał unikalny numer modelu: 100. Moc silnika 5,3 l zwiększono w nim do 200 KM. Cena wynosiła 4483 dolary, a powstało ich tylko 836.