thumb|right|Pierre-Antoine Dupont de l’Étang Pierre-Antoine, książę Dupont de l’Étang (ur. 4 lipca 1765 w Chabanais, zm. 9 marca 1840 w Paryżu) – francuski generał i (przez krótki czas) minister wojny.
Życiorys W latach 1784–1787 służył w armii Zjednoczonych Prowincji, w armii francuskiej od roku 1791, został przydzielony do sztabu Armii Północy. Wyróżnił się w bitwie pod Valmy, a w roku 1793 w bitwie pod Menin zmusił do kapitulacji cały austriacki pułk. W roku 1795 został generałem brygady, a w roku 1797 generałem dywizji. Poparł zamach stanu 18 brumaire’a i w roku 1800 był szefem sztabu Berthiera, walczył pod fortem Bard i w bitwie pod Marengo, a następnie pokonał przeważające siły austriackie w bitwie pod Pozzolo. Za zasługi w tej kampanii spotkał go honor podpisywania z Melasem rozejmu w Alessandrii. W roku 1805 dowodził dywizją w korpusie Neya. 11 października na czele 6 tys. ludzi zaatakował 20 tys. zgrupowanie wojsk Macka pod Haslach, ten zaś przekonany, że zetknął się z głównymi siłami Francuzów wycofał się, tracąc 4 tys. ludzi. W ten sposób walnie przyczynił się do okrążenia Austriaków pod Ulm. 11 listopada tego samego roku, przybywając na pomoc okrążonej przez Kutuzowa pod Dürnstein dywizji Gazana uratował ją od zagłady. W latach 1806 i 1807 w korpusie Bernadotte'a wziął udział w I wojnie polskiej.