Adone Zoli (ur. 16 grudnia 1887 w Cesenie, zm. 20 lutego 1960 w Rzymie) – włoski polityk i prawnik, w latach 50. jeden z liderów Chrześcijańskiej Demokracji, senator i minister, w latach 1957–1958 premier Włoch.
Życiorys Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Bolońskim, praktykował jako prawnik w Genui, Bolonii i Florencji. W czasie I wojny światowej był ochotnikiem w armii włoskiej, brał udział w bitwie pod Caporetto.
Na początku lat 20. wchodził w skład władz Włoskiej Partii Ludowej. Był przeciwnikiem faszyzmu, w okresie dyktatury nie angażował się politycznie. Od 1943 uczestniczył we włoskim ruchu oporu. Został aresztowany i skazany na karę śmierci, ostateczne po kilkudziesięciu dniach uwolniony, kontynuował działalność w konspiracji.
W 1943 brał udział w powołaniu Chrześcijańskiej Demokracji (DC), od 1954 do śmierci pełnił funkcję prezydenta tego ugrupowania. W okresie przejściowym pełnił funkcję wiceburmistrza Florencji (1944–1946) i członka Consulta Nazionale, prowizorycznego parlamentu (1945–1946).