W 1897 napisał pierwszy japoński podręcznik chorób układu nerwowegoKawahara H (1897) Naika-Ikô (Comprehensive Textbook of Internal Medicine), Vol 1, Neurology, Handaya Medical Publishers, Tokio.. Książka liczyła 496 stron i zawierała liczne, własnoręcznie sporządzone przez Kawaharę ilustracje. Opisał w nim szczegółowo obraz kliniczny choroby Parkinsona, a także (opisany również w osobnej pracyKawahara H. A family of progressive bulbar palsy. Aichi Med J (16), s. 3–4 (1897).)przypadek dwóch braci i brata ich matki z rodziny dotkniętej rodzinną atrofią mięśni, później opisaną jako zanik opuszkowo-rdzeniowy albo zespół Kennedy’ego-Altera-Sunga. Był to pierwszy opis tej choroby w piśmiennictwie światowym. W 1953 roku w jednej z pierwszych prac o tej chorobie, Takikawa przypomniał pionierską pracę KawaharyTakikawa K. A pedigree with progressive bulbar paralysis appearing in sex-linked recessive inheritance. Jpn J Genet 28, s. 116–125 (1953).. Badacze z Uniwersytetu Nagoya przebadali potomków rodziny badanej przez Kawaharę i potwierdzili rozpoznanieMukai E. Clinical features of bulbar-spinal muscular atrophy. Rinsho Shinkeigaku 20, s. 255–263 (1980).Hirayama M,Hashizume Y, Takagi T et al (1988) An autopsy case of X-linked recessive bulbar-spinal muscular atrophy. Rinsho Shinkeigaku (Tokyo) 28:1131–1136..