195., ŚremWydanie przywileju lokacyjnego przez książąt wielkopolskich: Przemysła I i Bolesława Pobożnego. W 1393 miasto otrzymało prawo magdeburskie i zostało przeniesione na obecną lokalizację na mocy przywileju Władysława II Jagiełły.Miasta polskie w Tysiącleciu, Wrocław–Warszawa–Kraków 1967, t. II, s. 308., PrzyłękW 1253 r. wzmiankowany jest wójt.Miasto stało się ponownie wsią najpóźniej w 1296 r. przegrywając konkurencję z lepiej położonymi Ząbkowicami Śląskimi.Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 21, Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie, Przedgórze Paczkowskie, cz. N-Ż, pod redakcją M. Staffy, Wrocław 2008, s. 213., ZiębicePierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1253 roku.M. Zlat, Ziębice, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967, s. 7., ŻmigródZezwolenie na lokację na wzór Złotoryi i Lwówka Śląskiego wystawił 15 maja 1253 roku książę wrocławski Henryk III Biały. 1254 – BytomJ. Drabina, Historia miast śląskich w średniowieczu, Kraków 2000, s. 173., PaczkówDokument fundacyjny wystawił biskup wrocławski Tomasz I.B. Steinborn, Otmuchów, Paczków, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1982, s. 122. przed 1255 LegnicaPomiędzy 1253 a 1255 r. Pierwszy raz wymieniona jako miasto w 1264 r.Legnica. Zarys monografii miasta, pod red. S. Dąbrowskiego, Wrocław-Legnica 1998, s.