639. przed 1228 – Świebodzice przed 1231 – Śródka 1231 – StrzelnoData bardzo prawdopodobna, dokument lokacyjny nie zachował się.Miasta polskie w Tysiącleciu, Wrocław–Warszawa–Kraków 1965, t. I, s. 343. przed 1232 GłuchołazyNa prawie flamandzkim.Miasta polskie w Tysiącleciu, Wrocław–Warszawa–Kraków 1967, t. II, s. 164. 1233 – NowogrodziecPrawo miejskie lwóweckie.Miasta polskie w Tysiącleciu, Wrocław–Warszawa–Kraków 1967, t. II, s. 577. 1234 – OławaPierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1234 r.J. Drabina, Historia miast śląskich w średniowieczu, Kraków 2000, s. 210. ok. 1235 - Toszek 1237 – PłockMiasta polskie w Tysiącleciu, Wrocław–Warszawa–Kraków 1967, t. II, s. 498. 1237/1238 – InowrocławKsiążę Kazimierz, syn Konrada mazowieckiego, otrzymał Kujawy jako wydzieloną przez ojca dzielnicę, obierając Inowrocław na jej stolicę. Między 1237 a 1238 r. lokował tam miasto na prawie magdeburskim.Dzieje Inowrocławia, pod redakcją Mariana Biskupa, PWN, Poznań 1978, t. I, s. 139. 1239 – , IłżaMiasta polskie w Tysiącleciu, Wrocław–Warszawa–Kraków 1965, t. I, s. 507. 1241–1244 KoziniecMiasto stało się ponownie wsią w latach 1282–1288 przegrywając konkurencję z lepiej położonymi Ząbkowicami Śląskimi.J. Organiściak, T. Dudziak, M. Dziedzic, Ząbkowickie opowieści, t. 3, Okolice Ząbkowic Śląskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Najstarsze lokacje miast w Polsce na prawie niemieckim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.