33–34. przed 1214 – WrocławWrocław otrzymywał przywileje lokacyjne dwu lub trzykrotnie, przy czym daty tych lokacji nie są pewne i są dyskutowane przez historyków: po raz pierwszy przez Henryka Brodatego w roku 1226 (lub 1214, bowiem w dokumencie księcia z tego roku wymieniany jest sołtys wrocławski Godinus, co wskazuje, że była to gmina już miejska); prawdopodobnie pomiędzy majem 1241 a marcem 1242 Bolesław II Rogatka rozszerzył znacznie obszar lokowanego miasta; w 1261 książęta Henryk III Biały i Władysław wrocławski nadali miastu prawo magdeburskie.Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2000, , s. 462, Jan Drabina, Miasta śląskie w średniowieczu, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1987, , s. 183–186 oraz Archiwum Państwowe we Wrocławiu. przed 1217 – Lwówek ŚląskiM. Zlat, Lwówek Śląski, Wrocław-Warszawa-Kraków 1961, s. 12., OpolePierwsza wzmianka o prawach hospites lokowanych w mieście pochodzi z 1217 r.J. Drabina, Historia miast śląskich w średniowieczu, Kraków 2000, s. 56., RacibórzPierwsza wzmianka o prawach hospites lokowanych mieście pochodzi z 1217 r.J. Drabina, Historia miast śląskich w średniowieczu, Kraków 2000, s. 69. 1217 – Leśnica 1221 – SobótkaA. Krzywańska, Sobótka i okolice, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1972, s.