Mikołaj I opolski (urodzony pomiędzy 1422 a 1424 rokiem, zm. 3 lipca 1476 roku) – książę opolski w latach 1437–1476 (od 1439 samodzielnie wcześniej razem z bratem), książę zastawny Brzegu od 1442 (1450), w Kluczborku od 1450, w Niemodlinie, Strzelcach i Oleśnie od 1460.
Życiorys Mikołaj I był czwartym pod względem starszeństwa (najmłodszym) synem księcia opolskiego Bolka IV i hrabianki Małgorzaty pochodzącej z włoskiej Gorycji.
W momencie śmierci ojca w 1437 roku Mikołaj I był jeszcze małoletni, w związku z czym znalazł się pod opieką starszych braci Bolka V i Jana I. 6 października 1438 roku razem z rodzeństwem złożył hołd lenny kandydatowi na króla czeskiego Kazimierzowi Jagiellończykowi, jednak, w niecałe dwa miesiące później (3 grudnia) związku z rezygnacją polskiego monarchy z tytułu i pokonaniem opozycji w Czechach przez Albrechta Habsburga uznał się na zjeździe we Wrocławiu lennikiem austriackiego dynasty.