It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w lipcu i wydana na albumie Highway 61 Revisited w sierpniu 1965 r.
Historia i charakter utworu „It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry” wykorzystuje jeden z archetypicznych tematów bluesów – „kolej żelazną” czyli pociąg. Był on zawsze uważany za symbol męskości, męskiej mocy. Dylan – sam drobnej postury, co szczególnie dobrze jest widoczne w filmie Pat Garrett i Billy Kid – wychowywał się na „kowbojskim” serialu telewizyjnym „Gunsmoke”, którego bohaterem był Matt Dillon, od którego zaczerpnął w 1958 r. swój sceniczny pseudonim (bez żadnego związku z poetą walijskim Dylanem Thomasem, o którym nic nie wiedział). W 1963 r. podczas Newport Folk Festival Dylan tak chciał wszystkim imponować swoją męskością, że paradował z olbrzymim biczyskiem, z którego strzelał na lewo i prawo.
Jednak ten szybki blues został wzbogacony;