IdV w wyborach parlamentarnych w 2001 wystartowała samodzielnie, prowadząc kampanię wyborczą skierowaną m.in. przeciwko nielegalnej imigracji i centroprawicowej koalicji Silvio Berlusconiego. Ostatecznie partia uzyskała 3,9% głosów, nie wprowadzając żadnych posłów do Izby Deputowanych. Jedyny senator wkrótce po wyborach przeszedł do Forza Italia.
W wyborach do Europarlamentu w 2004 IdV sprzymierzył się z byłym liderem Włoskiej Partii Komunistycznej, Achille Occhetto, tworząc listę wyborczą Di Pietro-Occhetto, z której obaj liderzy uzyskali mandaty.
W 2006 partia została wzmocniona przez byłego burmistrza Palermo, Leolucę Orlando, a także niewielkie grupy rozłamowców z Popolari-UDEUR i Demokratów Lewicy. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku partia uzyskała 2,1% głosów (co dało jej 17 posłów i 4 senatorów), będąc członkiem zwycięskiej centrolewicowej koalicji L'Unione. W nowym rządzie Romano Prodiego Antonio Di Pietro został mianowany ministrem infrastruktury.
Przed przedterminowymi wyborami w 2008 Włochy Wartości zblokowały się z Partią