Rokowanie jest poważne, w związku z nieodwracalnością zmian w układzie krążenia.
Obecnie wady serca prowadzące do rozwoju zespołu Eisenmengera są zazwyczaj wcześnie wykrywane i korygowane, zanim dojdzie do utrwalenia zmian w krążeniu. W rozwiniętej postaci zespołu jedyną metodą leczenia przyczynowego jest przeszczepienie serca i płuc.
Leczenie objawowe
W leczeniu objawowym stosuje się leki obniżające ciśnienie w krążeniu płucnym, na przykład analogi prostacykliny (treprostynil, epoprostenol), antagonisty endoteliny (bosentan) oraz leki wzmagające produkcję tlenku azotu (syldenafil) Mark H. Beers, Robert S. Porter, Thomas V. Jones, Justin L. Kaplan, Michael Berkwits (redaktorzy): The Merck Manual. Podręcznik diagnostyki i terapii. Elsevier Urban&Partner, 2006, s. 3102 i 3103 .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wrodzone wady serca