W latach 1940–1945 wykładał etnografię na Uniwersytecie w Królewcu. W czasie bombardowania miasta w trakcie II wojny światowej zniszczona została jego biblioteka. Po wojnie przeniósł się do Kilonii. W późniejszym okresie skupił się na kwestiach metodyki i metodologii porównawczego bajkoznawstwa oraz eksperymentalnych badaniach nad przekazem ustnym. W oparciu o badania doświadczalne wydał w 1951 studium Ein volkskundliches Experiment.
Ciekawostki Jak podawał Julian Krzyżanowski, Walter Anderson mówił bardzo dobrze po polsku.
Wybrane publikacje Роман Апулея и народная сказка (Kazań, 1914) Император и аббат: История одного народного анекдота (Kazań, 1918) Novelline popolari sanmarinesi, I-III (1927-1933) Kaiser und Abt. Die Geschichte eines Schwanks (Helsinki, 1923) Das Lied von den zwei Königskindern in der estonischen Volksüberlieferung (Tartu, 1931) Der Schwank vom alten Hildebrand (Tartu, 1931) Ein volkskundliches Experiment (1951)
Odznaczenia Order Gwiazdy Białej III klasy (Estonia, 1938)
Przypisy